Oczywiście ślęczę od roku nad figurkami bardziej, ale stale pracuję nad 1926. Grę wydam, jak ją poprawię - wiele rzeczy w niej jest bardzo bardzo dobre (np walka w Warszawie, dowóz wojsk do Warszawy, determinacja), ale niestety dynamika i napięcie okresowo jest niesatysfakcjonujące. Czasem męczy mnie tez zbytnie przekomplikowanie, zwłaszcza w porównaniu z pięknymi i eleganckimi prezentami świątecznymi: Sekigaharą i Eclipse.
Co nie jest dobre: dużo rzeczy - choćby kanalizacji strategii Piłsudczyków (do 3 ew.4 głównych) - w praktyce muszą się zdecydować na samym początku gry na jedną z trzech strategii: albo rajdem zdobywaja lotnisko, albo historycznie okrążaja Warszawę (counter-clockwise) albo skupiają się na opanowaniu i umocnieniu przyczółków po czym hyżo dociągają posiłki obecne poza Warszawą, zanim Rząd poderwie własne dywizje. Albo ew.ew jak Piłsudczykom podejdą ze 3 karty "rzeczne" mogą spróbować inwazji.
Albo-albo-albo.
Pewnie, że karty rzadko podchodzą idealnie pasujące do jednej strategii, ale popłaca koncentracja akcji (coś jak w grach o 2 WŚw III Rzesza często odpuszcza sobie Afrykę i Włochy i koncetruje wszystkie środki na froncie wschodnim). Póbuje różnych dekoncentracyjnych posunięć, różnie wychodzi.
Długo to jeszcze potrwa, obawiam się, ale cierpliwość zostanie wynagrodzona.
Jak patrzę jak Mike Tan powolutku rozwija Sturm Europa, to mi się dziwnie robi na duszy...
Bardzo dziękuję jeszcze raz za ciepłe myśli.
![Smile :)](./images/smilies/icon_e_smile.gif)